تبليغاتX
فرشته های زمینی

فرشته های زمینی

یه دل دارم خدا داره

HOMEPAGE

E-MAIL

آن زمان که یکبار زیبائی زندگی را ببینی، آغاز ناپدید شدن زشتی است.

اگر زندگی را با لذت بنگری، آغاز ناپدید شدن اندوه است.

 نمی توانی بهشت و جهنم را یک جا و باهم داشته باشی،

فقط می توانی یکی را بخواهی. و این انتخاب توست.

+ نوشته شده در جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 12:2 توسط کودکی پشت پرچین |

 قلبتان را از نفرت پاک کنید  

ذهنتان را از نگرانی ها دور کنید

ساده زندگي کنيد

بيشتر بخشش کنيد

کم تر توقع داشته باشيد

+ نوشته شده در جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 12:1 توسط کودکی پشت پرچین |

                                            کفشهات رو نگاه کردي؟

                                           دو تا عاشق،دو تا همراه،

                                              که بي هم ميميرن،

                                             با هم خاکي ميشن،

                                         بدون هم زير بارون نميرن،

                                کاش آدما هم يکم از کفشاشون ياد بگيرن

                                         

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم شهریور 1385ساعت 17:42 توسط کودکی پشت پرچین |

                                  نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

                       نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

                           ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

                         گلویم سوتکی باشد بدست کودکی گستاخ و بازیگوش

                    و او یکریز و پی در پی دم گرم خویش را در گلویم سخت بفشارد

                                   و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

                                  بدین سان بشکند داییم سکوت مرگبارم را

                         

+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم شهریور 1385ساعت 23:48 توسط کودکی پشت پرچین |

فرقي نمي کند گودال آب کوچکي باشي يا درياي

 بيکران… زلال که باشي، آسمان در توست….!!!

+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم شهریور 1385ساعت 16:11 توسط کودکی پشت پرچین |

چقدر تند میدویی!مگه دنبالت کردن؟از کی فرار می کنی؟توام خسته شدی از همه روزهای تکراری؟حق داری .حالا می فهمم که چرا اینقدر تند می چرخی .سرمو بر می گردونم شده یک ساعت.ثانیه ثانیه عمرم داره میره من هنوز اینجا نشستم.منتظر چی؟نمی دونم.شاید شاید فقط این موسیقی منو اینجا نشونده.صدای پیانویی که روی یه وبلاگه..........شایدم نه .یه انتظار ،و چه بیهوده..........

خوابم نمی یاد  ،حوصله ندارم کتاب بخونم،حوصله ندارم اینجا بشینم،آی.......حتی حوصله ندارم نفس بکشم.

اما مجبورم بخوابم چون اگه نخوابم مجبورم می کنن.مجبورم کتاب بخونم چون اگه نخونم مجبورم می کنن بخونم تا بخوابم و مزاحم نباشم.مجبورم اینجا بشینم چون اگه نشینم از تنهایی دق می کنم.مجبورم نفس بکشم چون اگه نخوام نفس بکشم میگن چون ما میخوایم باید بکشی.

همیشه مجبورم چون عادت کردم دیگران از من راضی باشن.هیچ کسی نمیگه تو از خودت راضی هستی.با خودت مشکلی نداری.به اونی که می خواستی رسیدی؟نه هیچ کس نمی پرسه.

کاش سقف خونه ی آدم باز میشد می تونستی ستاره ها رو ببینی.کاش الان توی کویر بودم.اونجا خدا نزدیکه خیلی نزدیک.می تونی بلند باهاش حرف بزنی کسی هم بهت نمیگه هیسسسسسسسسسسسسسس

 میتونی تا ابد راه بری کسی هم نیست که بهت بگه کجا میری ؟کی میری؟کی بر میگردی؟اصلاْ برای چی میری؟اصلاْ حق نداری بری؟اصلاْ تو کی هستی که برای خودت تصمیم بگیری که بری یا نه.باید بمونی .بمونی و بسوزی...............

دارم می سوزم.چقدر گرمه،فکر کنم تب  دارم.کاش الان لب ساحل بودم.تنها جایی که آرومم میکنه لب دریاست.آخ چقدر دلم می خواست الان شمال بودم.کنار دریا روی ماسه ها قدم میزدم.بعد بر میگشتم جای پامو می دیدم.بعد منتظر می موندم تا یه موج بزرگ بیاد و اونو محوش کنه.

آخ خدا چقدر امشب دلتنگتم.خدایا بیشتر از همیشه بهت احتیاج دارم.میدونم که تنهام نمیذاری............اما تو رو به دلای فرشته های زمینیت تنهام نذار.

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم شهریور 1385ساعت 0:46 توسط کودکی پشت پرچین |

۱۴۱-هر چی در ذهنم بگذره همون پیش میاد.

۱۴۲-من می دونم که با بدبینی در زندگی روحم رو می کشم.

۱۴۳-من آنگونه که احساس می کنم بیان می کنم.

۱۴۴-من آنگونه که بیان می کنم عمل می کنم.

۱۴۵-من هیچوقت نق نمی زنم.

۱۴۶-من می دونم که شکست اساساْ ثمره اندیشیدن به شکسته.

۱۴۷-من می دونم که یک ضربه بزرگ صرفاْ همان ضربه کوچیکیه که تداوم پیدا کرده.

۱۴۸-من از شکست هراسی به دل راه نمی دم.چرا که شکست آغاز پیروزیه.

۱۴۹-عاشق باش حتی بدون معشوق.

۱۵۰-من می دونم که اعتماد شرط زندگیه.

 

             (این آخرین روزانه های من بود)

                              

 

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم شهریور 1385ساعت 18:20 توسط کودکی پشت پرچین |