به میان شب و روز همه از بهر چه بود

کاش می دانستی من بیگانه زخود

جرم تنهایی ام امروز همه عشق تو بود

در سکوت تلخ و ممتد من و تنهایی شب

وطنین آشنا و دگر نیست صدایی جز عشق

وهمین است که مرا می برد اینگونه به ژرفای رکود

                                                     تو در کنار من بنشینی محال بود

هر چه نگاه عاشق من بی نصیب بود

                                                     چشمان مهربان تو پاک و زلال بود

پاییز بود و کوچه ای و تک مسافری

                                                    با تو چقدر کوچه ی ما بی مثال بود

نشنید لحن عاشق من را نگاه تو

                                                   پرواز چشمهای تو محتاج بال بود

                            سیب درخت بی ثمر آرزوی من

                                                      پا پیش گذاشتم

                                                   خودم را قسمت کردم

                                             تو را سهم تمام رویاهایم کردم

                                  انصاف نبود تو که می دانستی با چه اشتیاقی

                                                  خودم را قسمت می کنم

                                                             پس چرا

                                                  زودتر از تکه تکه شدنم

                                                        جوابم نکردی

                                                      برای خداحافظی

                                                        خیلی دیر بود

                                                          خیلی دیر