ای غربت زده ی ماتم

باز آئینه ی قلبم را غبار بی کسی گرفته  

             پاک کردنش کاری بیهوده بود

خواستم با جویبار خوناب قلبم

              که از دیدگان غم گرفته ام جاری بود

بشویمش

اما دیگر حتی سایه ی خود را هم نمی بینم

همه چیز قرمز است

      رنگ خون

              رنگ شر

                    رنگ شیطانی پلید

می ترسم

خود را کجا گم کردم

                 قلبم کو؟

                                             شاید نا بجایی نهادمش

چرا کسی یاریم نمی کند

               که بیا بم این شکسته دل را

راستی چه کسی شکست دلم را؟

                                                 نمی دانم

                                                                   فراموش کردم

                                                                                          گم کردم لحظه هایم را

آدمها را

               روزها را

                             امروز چه روزیست

                                                                     شاید تولدم

                                          ای کاش متولد نشده بودم

                                  ای کاش مرا پیش  خود نگه داشته بودی

                               ای کاش به این خاک هرز پرور نمی فرستادی 

                                                        تنهایم 

تنها تر از یک خرگوش سفید مانده در برف

     او امید یافتن سوراخش را دارد

                     من به کدامین روزن پناه برم؟

گم شده ام در لحظه های نا باوری

                                                     کسی نیست تا باورم کند

باور کن نمی دانم کجایم

                                      گم شده ام

                                                            کسی مرا پیدا کند

                    مژدگانیش یک ستاره

                                                                                   رها                  

                                           تو را در سر هوای خوب پرواز

من اینجا خسته و غمگین و تنها

                                          نمی دونم که می مونم تا فردا

چی می شد اون هوای برفی و سرد

                                          تو رو راهی این خونه نمی کرد

بهار کا غذین خونه ی من

                                         تو رو راضی نکرد آخر به موندن

من عادت می کنم با درد تازه

                                         جدایی شاید از من ، من بسازه

دلم تنگه دلم تنگه برایت

                                        نگاهم با نگاهت آشنا درد