با لبانی که مدام

پنداری

نام گلی را

تکرار می کنند

اینک کلام تو بود از لبانی

که تکرار بهار و باغ است

       و کلام تو در جان من نشست

و من آن را

حرف به حرف

 باز گفتم

کلماتی که عطر دهان تو را داشت.

                                                شاملو

                  یک بار دگر بستم

                                           تنها شده ام ای وای

باز در شب طوفانی

                 غوغاست در این سینه

                                           ای قاصد تنهایی

خود حال مرا دیدی

                          دیدی که چه گریانم

گنجینه ی این سینه

                           این سینه ی پر دردم

                                                یک قلب پر از احساس

آن هم به تو دادم باز

                        اما تو چه کردی با این قلب پر از احساس؟

گه گاه نگاهی سرد

                        آنقدر که یخ می زد

                                             این قلب پر از احساس

گاهی یه تلنگر بود بر شیشه ی این قلبم 

                                             قلبی که  به تو دادم

قلبی که به دستت بود ،قلبی که به اسمت بود

اما تو چه کردی باز؟

آه ای شب رسوایی

                آه ای غم تنهایی

                             آه ای دل طوفانی

ای خالق تنهایی

               این قلب پر از غم را بار دگر از سر گیر

یک بار دگر بر گیر

               بگذار که بگریزم از این غم تنهایی.

                                                                رها